سلام به همه عزیزانی که خیلی به من لطف دارین و منت سر من میگذارین و کلبه تاریکم را با روشنایی وجودتون روشن می کنین ... ۲۱/۰۹/۸۶ روز تولد عشق من هستش امید وارم از این شعری که براش قرار می دهم خوشحال بشه ولی باشه هرچی که اون بخواد دیگه شروع نمی کنم و دیگه ساکت ساکت با شعرهام می مونم ... عزیزم چشمهام فرش قدم هات تولدت مبارک گل مریم من ...

براي روز ميلاد تن خود
من آشفته رو تنها نذاري
براي ديدن باغ نگاهت
ميون پيكر شبها نذاري

همه تنهايي ها با من رفيقن
منو در حسرت عشقت نذاري
براي روز ميلاد تن خود
منو دور از دل و ديدت نذاري

دلم دلتنگه و مهرت رو مي خواد
دلم رو در پي غمها نذاري
ميام تنها توي قلبت مي شينم
منو قلبت رو جايي جا نذاري

عزيزم جشن ميلادت مبارك
منو اون سوي جشن دل نذاري

عزيزم جشن ميلادت مبارك
منو اون سوي جشن دل نذاري

خيال كردم يه عمر، با من ميمونه
گمون كردم واسم يه همزبوونه
نگفته بود پي ،يه عشق ديگه است
تا تحقير نشم و دل بسوزونه

نگفت به فكر فرصتي دوباره است
براي دل بريدن فكر چاره است
نگفت به فكر تحقير نگاامو
شكستن غروري پاره پاره است

                                                      حالا به مرگ من راضي نميشه
                                                     ميخواد جون بكنم واسش هميشه
                                                       به اون ظالم بگين نفرين اين دل 
                                                          تا زنده ام به راهه زندگيشه

درسته كولي و بي كس و كارم
ولي واسه خودم خدائيی دارم
براي ديدن روز عذابت
دارم ثانيه ها رو مي شمارم

                               دل به این خسته خاموش بده

                                                                ببین از چی می خونم برای تو

ای همه هستی من فدای تو ...

کاری با دنیا ندارم

به تو گفتم خودمو می کشمو پر می زنم تو آسمونها

به گو گفتم یا نگفتم ، بگو گفتم یا نگفتم

به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات

چشاتم تنهام گذاشتن

حالا من موندم و تیغ و رگ دست و عکس پاره تو و من

 به گو گفتم یا نگفتم ، بگو گفتم یا نگفتم

مگه بهت نگفته بودم بی تو روزگار من تیره و تاره حالا یادگاره من بعد سفر کردن تو طناب داره

تیغ و می کشم رو رگهام می پاشه خونم رو عکسات

نتونست سدی بسازه رنگ چشمات ، سیل اشکات

من نمی تونم برم اما تو هی می گی برو

آخه من کجا برم هرجا می رم بازم تویی

پیش پای لنگ من یکه و تنها می دویی

توو فاصله باهم یکی شدین

منو پاهام به رسیدن نا امید

کاش می شد می رسیدم تا بدونم

تو و فصله به هم چیا می گین

من به تو نمی رسم ای همه خوبی من

تو نه دور می شی نه نزدیک به پای چوبی من

به پای چوبی من تبر زده نگاه تو

من نمی تونم برم اما تو هی می گی برو

توو فاصله باهم یکی شدین

منو پاهام به رسیدن نا امید

کاش می شد می رسیدم تا بدونم

تو و فصله به هم چیا می گین

به صدای من کمی گوش بده

دل به این خسته خاموش بده

ببین از چی می خونم برای تو

ای همه هستی من فدای تو

نه ، این قرارمون نبود

                            تو بی خبر بری ، من خسته شم که تو ، بی همسفر بری

نه ، این قرارمون نبود

                           من رنگ شب بشم ، تو سر سپرده شی ، من جون به لب بشم

باور نمی کنم این تو خود تویی

                          این تو که از خودش بی خود شده تویی

باور نمی کنم عشق منی هنوز

                           گاهی به قلب من سر می زنی هنوز

وقتی زندونی تو هوس

                           مثل پروازی تو قفس

                                               این رسم همراهی نشد،ای همنفس

وقتی قلبت از من جداس

                          سرگردون بی هم صداس

                                              انگار دستت با دست من نا آشناست

باور نمی کنم این تو خود تویی

                          این تو که از خودش بی خود شده تویی

باور نمی کنم عشق منی هنوز

                           گاهی به قلب من سر می زنی هنوز